BEN KöYüMü COK ÖZLEDIM

Kayseri ilim Ebulhayir köyüm
Keller kabinemdir temizdir soyum
Odanin önünde cenazem yuyun
Sevdaliyim ben köyümü özledim.
 
Kar yagardi biz damlari kürürdük
Cigir acar yolda öyle yürürdük
Komsularin hizmetini görürdük
Aferin diye sevmelerin özledim.

Güzlük kuzulari alirdim ele
Emistirmek icin cikardim yola
Emmim depiginen vurunca bele
Sille tokat dögmesini özledim.

Dayfurda kuzu gütmeyi
Bizim harmanda yatmayi
Harmandan bugday calip satmayi
Cerez alip bölüsmeyi özledim
 
Gece geder bagdan üzüm yolardik
Sigarayi bagin ortasina gömerdik
Geceleri saklambaclar oynardik
Yakalanip ebe olmayi özledim.

Ekin bicilirdi bizde giderdik
Bos durmazdik varir dIrmIk cekerdik
Desteleri toplarken de dökerdik
Anadutla sopa yemeyi özledim

At arabasi dikkatlice yüklenirdi
Yigindan desteler ona vurulur
Atlar arabaya kosulurdu
At arabasina binip sürmeyi özledim.

Malama yumusar saman yapardik
Destiden buz gibi sular icerdik
Bazan olur harmandanda kacardik
Kaysi ceviz yolmasini özledim
 
 Kaynardi üzüm olurdu pekmez
Bir kis boyu yedik tukenmez bitmez
O günler gönlümden asla gitmez
Oralarda yasamayi özledim.
 
 Sac ustunde anam katmer yapardi
Caymi vardi herkes pekmez icerdi
Yag eritip pekmezin üstüne dökerdi
Barmak banip yalamayi özledim

Yuha ekmegin üstüne pilav dökerdik
Yaninada kuru sogan keserdik
Tabaklarda degil tahtada yerdik
Tasla serbet icmesini özledim

Sabahtan piserdi mecimek asi
Bir tasda yerdik bes alti kisi
Agrimazdi kimsenin midesi basi
Kasiklarin sikirtisin özledim

Odanin önüne oturulurdu
Cay demlenir yemek getirilirdi
Misafire hizmet yapiliridi
Atlarina yem vermeyi özledim

Vardim baktim köyün evler yikilmis
Birkac Ihtiyar var beli bükülmüs
Sanki bu köy benim köyüm degilmis
Ben eski köyüm Bulhayiri özledim.

Gurbetci Ümit`im bukadar yeter
Köyümün hasreti burnumda tüter
Viran olmus evler baykuslar öter
Minareden EZANIMI özledim                      Ümit tikna